in the PONS Dictionary
I. countenance [ˈkaʊntɪnəns, Am -tənəns] N no pl
1. countenance form (facial expression):
- countenance
-
2. countenance (approval):
3. countenance (composure):
- countenance
-
| I | countenance | |
|---|---|---|
| you | countenance | |
| he/she/it | countenances | |
| we | countenance | |
| you | countenance | |
| they | countenance |
| I | countenanced | |
|---|---|---|
| you | countenanced | |
| he/she/it | countenanced | |
| we | countenanced | |
| you | countenanced | |
| they | countenanced |
| I | have | countenanced | |
|---|---|---|---|
| you | have | countenanced | |
| he/she/it | has | countenanced | |
| we | have | countenanced | |
| you | have | countenanced | |
| they | have | countenanced |
| I | had | countenanced | |
|---|---|---|---|
| you | had | countenanced | |
| he/she/it | had | countenanced | |
| we | had | countenanced | |
| you | had | countenanced | |
| they | had | countenanced |