in the PONS Dictionary
I. interpelerNO [ɛ͂tɛʀpəle], interpellerOT VB trans
1. interpeler (arrêter) police:
2. interpeler (sommer de s'expliquer):
3. interpeler (apostropher):
- interpeler qn
-
- interpeler qn (avec brusquerie)
- jdn anfahren
4. interpeler (susciter un écho) livre, problème:
5. interpeler POL:
II. interpelerNO [ɛ͂tɛʀpəle], interpellerOT VB refl
OpenDict entry
interpeller VB
- interpeller (questionner)
-
| j' | interpelle | |
|---|---|---|
| tu | interpelles | |
| il/elle/on | interpelle | |
| nous | interpelons | |
| vous | interpelez | |
| ils/elles | interpellent |
| j' | interpelais | |
|---|---|---|
| tu | interpelais | |
| il/elle/on | interpelait | |
| nous | interpelions | |
| vous | interpeliez | |
| ils/elles | interpelaient |
| j' | interpelai | |
|---|---|---|
| tu | interpelas | |
| il/elle/on | interpela | |
| nous | interpelâmes | |
| vous | interpelâtes | |
| ils/elles | interpelèrent |
| j' | interpellerai | |
|---|---|---|
| tu | interpelleras | |
| il/elle/on | interpellera | |
| nous | interpellerons | |
| vous | interpellerez | |
| ils/elles | interpelleront |
No example sentences available
Try using a different entry.