in the PONS Dictionary
ho̱ch|springen VB intr irr +sein
1. hochspringen (aufspringen):
- hochspringen
- podskakiwać [perf podskoczyć]
2. hochspringen (nach oben springen):
| ich | springe | hoch | |
|---|---|---|---|
| du | springst | hoch | |
| er/sie/es | springt | hoch | |
| wir | springen | hoch | |
| ihr | springt | hoch | |
| sie | springen | hoch |
| ich | sprang | hoch | |
|---|---|---|---|
| du | sprangst | hoch | |
| er/sie/es | sprang | hoch | |
| wir | sprangen | hoch | |
| ihr | sprangt | hoch | |
| sie | sprangen | hoch |
| ich | bin | hochgesprungen | |
|---|---|---|---|
| du | bist | hochgesprungen | |
| er/sie/es | ist | hochgesprungen | |
| wir | sind | hochgesprungen | |
| ihr | seid | hochgesprungen | |
| sie | sind | hochgesprungen |
| ich | war | hochgesprungen | |
|---|---|---|---|
| du | warst | hochgesprungen | |
| er/sie/es | war | hochgesprungen | |
| wir | waren | hochgesprungen | |
| ihr | wart | hochgesprungen | |
| sie | waren | hochgesprungen |
No example sentences available
Try using a different entry.