in the PONS Dictionary
tupfen VB trans
1. tupfen (auftragen):
- tupfen
-
- tupfen
- дотро́нуться perf
2. tupfen (abtupfen):
- tupfen
-
- tupfen
- впита́ть perf
Tupfen <-s, -> [ˈtʊpfən] N m
- Tupfen
- то́чка f
| ich | tupfe | |
|---|---|---|
| du | tupfst | |
| er/sie/es | tupft | |
| wir | tupfen | |
| ihr | tupft | |
| sie | tupfen |
| ich | tupfte | |
|---|---|---|
| du | tupftest | |
| er/sie/es | tupfte | |
| wir | tupften | |
| ihr | tupftet | |
| sie | tupften |
| ich | habe | getupft | |
|---|---|---|---|
| du | hast | getupft | |
| er/sie/es | hat | getupft | |
| wir | haben | getupft | |
| ihr | habt | getupft | |
| sie | haben | getupft |
| ich | hatte | getupft | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | getupft | |
| er/sie/es | hatte | getupft | |
| wir | hatten | getupft | |
| ihr | hattet | getupft | |
| sie | hatten | getupft |
No example sentences available
Try using a different entry.