in the PONS Dictionary
quengeln [ˈkvɛŋəln] VB intr inf
| ich | quengle / quengele | |
|---|---|---|
| du | quengelst | |
| er/sie/es | quengelt | |
| wir | quengeln | |
| ihr | quengelt | |
| sie | quengeln |
| ich | quengelte | |
|---|---|---|
| du | quengeltest | |
| er/sie/es | quengelte | |
| wir | quengelten | |
| ihr | quengeltet | |
| sie | quengelten |
| ich | habe | gequengelt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gequengelt | |
| er/sie/es | hat | gequengelt | |
| wir | haben | gequengelt | |
| ihr | habt | gequengelt | |
| sie | haben | gequengelt |
| ich | hatte | gequengelt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gequengelt | |
| er/sie/es | hatte | gequengelt | |
| wir | hatten | gequengelt | |
| ihr | hattet | gequengelt | |
| sie | hatten | gequengelt |
No example sentences available
Try using a different entry.