in the PONS Dictionary
Caene͡us <ēī> m
- Caeneus
- Caenis, Tochter des Elatus, des Königs der Lapithen, die v. Neptun in einen unverwundbaren Knaben verwandelt wurde.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Caene͡us |
| Genitive | Caene͡ēī |
| Dative | Caene͡ō |
| Accusative | Caene͡um |
| Ablative | Caene͡ō |
No example sentences available
Try using a different entry.