in the PONS Dictionary
Phōcēus, Phōcaïcus <a, um>
Adj zu Phocis
See also
Phōcis <idis [o. idos] > f
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Phōce͡us |
| Genitive | Phōce͡ī / Phōce͡eos |
| Dative | Phōce͡ō |
| Accusative | Phōce͡um |
| Ablative | Phōce͡ō |
No example sentences available
Try using a different entry.