in the PONS Dictionary
Trītōnius <a, um>, Trītōnis <idis> f
See also
Trītōn <ōnis> m
1.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Trītōnia |
| Genitive | Trītōniae |
| Dative | Trītōniae |
| Accusative | Trītōniam |
| Ablative | Trītōniā |
No example sentences available
Try using a different entry.