in the PONS Dictionary
āctuārius2 <ī> m (ago) nachkl.
1.
- actuarius
-
2.
- actuarius
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | āctuārius | āctuāriī |
| Genitive | āctuāriī | āctuāriōrum |
| Dative | āctuāriō | āctuāriīs |
| Accusative | āctuārium | āctuāriōs |
| Ablative | āctuāriō | āctuāriīs |