in the PONS Dictionary
adiūnctum <ī> nt (adiunctus)
- adiunctum
- das Charakteristische, Wesentliche (m. Gen o. Dat)
- adiunctum im Pl
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiūnctum | adiūncta |
| Genitive | adiūnctī | adiūnctōrum |
| Dative | adiūnctō | adiūnctīs |
| Accusative | adiūnctum | adiūncta |
| Ablative | adiūnctō | adiūnctīs |