in the PONS Dictionary
allevātiō <ōnis> f (allevo)
1. nachkl.
- allevatio
-
2. übtr
- allevatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | allevātiō | allevātiōnēs |
| Genitive | allevātiōnis | allevātiōnum |
| Dative | allevātiōnī | allevātiōnibus |
| Accusative | allevātiōnem | allevātiōnēs |
| Ablative | allevātiōne | allevātiōnibus |