in the PONS Dictionary
arbitra <ae> f (arbiter) poet; nachkl.
1.
- arbitra
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | arbitra | arbitrae |
| Genitive | arbitrae | arbitrārum |
| Dative | arbitrae | arbitrīs |
| Accusative | arbitram | arbitrās |
| Ablative | arbitrā | arbitrīs |
No example sentences available
Try using a different entry.