in the PONS Dictionary
I. con-dūcō <dūcere, dūxī, ductum> VERB trans
1.
4.
5. (Arbeit)
II. con-dūcō <dūcere, dūxī, ductum> VERB intr unpers
-
- es nützt, ist zuträglich jmdm., für jmd.: alci; zu etw.: Dat; ad; in u. Akk; m. Infin [ omnibus; nostris rationibus; saluti tuae; ad vitae commoditatem ]
| condūcō |
|---|
| condūcis |
| condūcit |
| condūcimus |
| condūcitis |
| condūcunt |
| condūcam |
|---|
| condūcās |
| condūcat |
| condūcāmus |
| condūcātis |
| condūcant |
| condūcebam |
|---|
| condūcebās |
| condūcebat |
| condūcebāmus |
| condūcebātis |
| condūcebant |
| condūcerem |
|---|
| condūcerēs |
| condūceret |
| condūcerēmus |
| condūcerētis |
| condūcerent |