in the PONS Dictionary
cōn-scindō <scindere, scidī, scissum>
1.
2. übtr
| cōnscindō |
|---|
| cōnscindis |
| cōnscindit |
| cōnscindimus |
| cōnscinditis |
| cōnscindunt |
| cōnscindam |
|---|
| cōnscindās |
| cōnscindat |
| cōnscindāmus |
| cōnscindātis |
| cōnscindant |
| cōnscindebam |
|---|
| cōnscindebās |
| cōnscindebat |
| cōnscindebāmus |
| cōnscindebātis |
| cōnscindebant |
| cōnscinderem |
|---|
| cōnscinderēs |
| cōnscinderet |
| cōnscinderēmus |
| cōnscinderētis |
| cōnscinderent |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- sibilis conscindere