in the PONS Dictionary
cōnsōlātiō <ōnis> f (consolor)
1.
- consolatio
-
- consolatio im Pl
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōnsōlātiō | cōnsōlātiōnēs |
| Genitive | cōnsōlātiōnis | cōnsōlātiōnum |
| Dative | cōnsōlātiōnī | cōnsōlātiōnibus |
| Accusative | cōnsōlātiōnem | cōnsōlātiōnēs |
| Ablative | cōnsōlātiōne | cōnsōlātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.