in the PONS Dictionary
convīciātor <ōris> m (convicior)
- conviciator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | convīciātor | convīciātorēs |
| Genitive | convīciātōris | convīciātorum |
| Dative | convīciātorī | convīciātoribus |
| Accusative | convīciātorem | convīciātorēs |
| Ablative | convīciātore | convīciātoribus |