in the PONS Dictionary
domitor <ōris> m (domo)
- domitor
- Bändiger, Bezähmer [ ferarum; serpentium ]; Bezwinger, Überwinder [ generis humani; terrarum marisque; belli externi ]
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | domitor | domitorēs |
| Genitive | domitōris | domitorum |
| Dative | domitorī | domitoribus |
| Accusative | domitorem | domitorēs |
| Ablative | domitore | domitoribus |