in the PONS Dictionary
ēlātiō <ōnis> f (effero¹)
1.
- elatio
-
2.
- elatio
-
4.
- elatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ēlātiō | ēlātiōnēs |
| Genitive | ēlātiōnis | ēlātiōnum |
| Dative | ēlātiōnī | ēlātiōnibus |
| Accusative | ēlātiōnem | ēlātiōnēs |
| Ablative | ēlātiōne | ēlātiōnibus |