in the PONS Dictionary
ē-rōdō <ērōdere, ērōsī, ērōsum>
1.
- erodo
-
2. nachkl. übtr
- erodo
-
| ērōdō |
|---|
| ērōdis |
| ērōdit |
| ērōdimus |
| ērōditis |
| ērōdunt |
| ērōdam |
|---|
| ērōdās |
| ērōdat |
| ērōdāmus |
| ērōdātis |
| ērōdant |
| ērōdebam |
|---|
| ērōdebās |
| ērōdebat |
| ērōdebāmus |
| ērōdebātis |
| ērōdebant |
| ērōderem |
|---|
| ērōderēs |
| ērōderet |
| ērōderēmus |
| ērōderētis |
| ērōderent |