in the PONS Dictionary
far <farris> nt (Abl Sg farre; Pl.: Nom farra, Gen farrium)
1.
- far im Pl
-
2. meton.
b.
- far
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | far | farrēs |
| Genitive | farris | farrum |
| Dative | farrī | farribus |
| Accusative | farrem | farrēs |
| Ablative | farre | farribus |