in the PONS Dictionary
in-nuō <nuere, nuī, –>
- innuo
-
| innuō |
|---|
| innuis |
| innuit |
| innuimus |
| innuitis |
| innuunt |
| innuam |
|---|
| innuās |
| innuat |
| innuāmus |
| innuātis |
| innuant |
| innuebam |
|---|
| innuebās |
| innuebat |
| innuebāmus |
| innuebātis |
| innuebant |
| innuerem |
|---|
| innuerēs |
| innueret |
| innuerēmus |
| innuerētis |
| innuerent |