in the PONS Dictionary
īnstīgātrīx <rīcis> f (instigator) nachkl.
- instigatrix
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | īnstīgātrīx | īnstīgātrīcēs |
| Genitive | īnstīgātrīcis | īnstīgātrīcum |
| Dative | īnstīgātrīcī | īnstīgātrīcibus |
| Accusative | īnstīgātrīcem | īnstīgātrīcēs |
| Ablative | īnstīgātrīce | īnstīgātrīcibus |
No example sentences available
Try using a different entry.