in the PONS Dictionary
irrogātiō <ōnis> f (irrogo)
- irrogatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | irrogātiō | irrogātiōnēs |
| Genitive | irrogātiōnis | irrogātiōnum |
| Dative | irrogātiōnī | irrogātiōnibus |
| Accusative | irrogātiōnem | irrogātiōnēs |
| Ablative | irrogātiōne | irrogātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- irrisor
- irrisus
- irritabilis
- irritamen
- irritamentum
- irrogatio
- irrogo
- irroro
- irroto
- irructo
- irrui