in the PONS Dictionary
mīrāculum <ī> nt (miror)
1.
2. poet
- miraculum
-
3.
- miraculum
-
4.
- miraculum
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mīrāculum | mīrācula |
| Genitive | mīrāculī | mīrāculōrum |
| Dative | mīrāculō | mīrāculīs |
| Accusative | mīrāculum | mīrācula |
| Ablative | mīrāculō | mīrāculīs |