in the PONS Dictionary
mōrus1 <ī> f (morum) poet; nachkl.
- morus
-
mōrus3 <ī> SUBST m
- morus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mōrus | mōrī |
| Genitive | mōrī | mōrōrum |
| Dative | mōrō | mōrīs |
| Accusative | mōrum | mōrōs |
| Ablative | mōrō | mōrīs |
No example sentences available
Try using a different entry.