in the PONS Dictionary
obrogātiō <ōnis> f (obrogo) spätlat
- obrogatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obrogātiō | obrogātiōnēs |
| Genitive | obrogātiōnis | obrogātiōnum |
| Dative | obrogātiōnī | obrogātiōnibus |
| Accusative | obrogātiōnem | obrogātiōnēs |
| Ablative | obrogātiōne | obrogātiōnibus |