in the PONS Dictionary
ōrātrīx <īcis> f (orator)
1.
- oratrix
-
2. Plaut.
- oratrix
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ōrātrīx | ōrātrīcēs |
| Genitive | ōrātrīcis | ōrātrīcum |
| Dative | ōrātrīcī | ōrātrīcibus |
| Accusative | ōrātrīcem | ōrātrīcēs |
| Ablative | ōrātrīce | ōrātrīcibus |