in the PONS Dictionary
pergō <pergere, perrēxī, perrēctum> (per u. rego)
1.
- pergo
- sich aufmachen, aufbrechen; weitergehen, vorrücken [ in Macedoniam; ad castra; ad litora; ad regem; in exilium; domum; ad delendam urbem ]
4.
- pergo
-
| pergō |
|---|
| pergis |
| pergit |
| pergimus |
| pergitis |
| pergunt |
| pergam |
|---|
| pergās |
| pergat |
| pergāmus |
| pergātis |
| pergant |
| pergebam |
|---|
| pergebās |
| pergebat |
| pergebāmus |
| pergebātis |
| pergebant |
| pergerem |
|---|
| pergerēs |
| pergeret |
| pergerēmus |
| pergerētis |
| pergerent |
No example sentences available
Try using a different entry.