in the PONS Dictionary
permūtātiō <ōnis> f (permuto)
1.
- permutatio
-
2.
- permutatio
-
3.
- permutatio
-
4.
- permutatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | permūtātiō | permūtātiōnēs |
| Genitive | permūtātiōnis | permūtātiōnum |
| Dative | permūtātiōnī | permūtātiōnibus |
| Accusative | permūtātiōnem | permūtātiōnēs |
| Ablative | permūtātiōne | permūtātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.