in the PONS Dictionary
perspectō <perspectāre> Intens. v. perspicio
I. per-spiciō <spicere, spexī, spectum> (specio) VERB intr
II. per-spiciō <spicere, spexī, spectum> (specio) VERB trans
1. (m. indir. Frages.)
-
- genau betrachten, in Augenschein nehmen, untersuchen, mustern [villam; naturam loci; naturam animalium; viam]
- operis perspiciendi causa venire Caes.
3.
4. übtr (m. A. C. I.; indir. Frages.)
-
- durchschauen, deutlich wahrnehmen, erkennen, kennenlernen [rem; innocentiam, fidem alcis; animum regis; voluntatem]
- alqd perspectum habere
-
| perspectō |
|---|
| perspectās |
| perspectat |
| perspectāmus |
| perspectātis |
| perspectant |
| perspectem |
|---|
| perspectēs |
| perspectet |
| perspectēmus |
| perspectētis |
| perspectent |
| perspectābam |
|---|
| perspectābās |
| perspectābat |
| perspectābāmus |
| perspectābātis |
| perspectābant |
| perspectārem |
|---|
| perspectārēs |
| perspectāret |
| perspectārēmus |
| perspectārētis |
| perspectārent |
No example sentences available
Try using a different entry.