in the PONS Dictionary
I. prō-ruō <ruere, ruī, rutum> VERB intr
II. prō-ruō <ruere, ruī, rutum> VERB trans
1. vor- u. nachkl.
- proruo
-
2.
- proruo
-
| prōruō |
|---|
| prōruis |
| prōruit |
| prōruimus |
| prōruitis |
| prōruunt |
| prōruam |
|---|
| prōruās |
| prōruat |
| prōruāmus |
| prōruātis |
| prōruant |
| prōruebam |
|---|
| prōruebās |
| prōruebat |
| prōruebāmus |
| prōruebātis |
| prōruebant |
| prōruerem |
|---|
| prōruerēs |
| prōrueret |
| prōruerēmus |
| prōruerētis |
| prōruerent |
No example sentences available
Try using a different entry.