in the PONS Dictionary
quercus <ūs> f (Gen Pl quercōrum)
2. poet meton.
a.
- quercus
-
b.
- quercus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | quercus | quercūs |
| Genitive | quercūs | quercuum |
| Dative | quercuī | quercibus |
| Accusative | quercum | quercūs |
| Ablative | quercū | quercibus |