in the PONS Dictionary
scientia <ae> f (sciens)
1.
- scientia
-
2.
- scientia
- Einsicht in eine Sache, Geschicklichkeit, Wissenschaft (m. Gen o. in re) [ iuris; rei militaris; oppugnationis; in legibus interpretandis ]; gründliches bes. philos. Wissen
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | scientia | scientiae |
| Genitive | scientiae | scientiārum |
| Dative | scientiae | scientiīs |
| Accusative | scientiam | scientiās |
| Ablative | scientiā | scientiīs |