in the PONS Dictionary
tribulus <ī> m (griech. Fw.) poet; nachkl.
- tribulus
- Burzeldorn (ein stachliges Unkraut)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | tribulus | tribulī |
| Genitive | tribulī | tribulōrum |
| Dative | tribulō | tribulīs |
| Accusative | tribulum | tribulōs |
| Ablative | tribulō | tribulīs |
No example sentences available
Try using a different entry.