in the PONS Dictionary
vertex <ticis> m (verto)
2. (v. Wind u. Feuer)
- vertex
-
3.
4.
6. übtr
- vertex
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vertex | verticēs |
| Genitive | verticis | verticum |
| Dative | verticī | verticibus |
| Accusative | verticem | verticēs |
| Ablative | vertice | verticibus |