in the PONS Dictionary
I. bug·ger ['bʌgəʳ] N
II. bug·ger ['bʌgəʳ] INTERJ Brit, Aus vulg
- bugger!
-
III. bug·ger ['bʌgəʳ] VB trans Brit, Aus vulg, sl (ruin)
- bugger
- upropastiti perf
- bugger
- zakenjati perf
bugger up VB trans vulg, sl
- bugger up
- upropastiti perf
| I | bugger | |
|---|---|---|
| you | bugger | |
| he/she/it | buggers | |
| we | bugger | |
| you | bugger | |
| they | bugger |
| I | buggered | |
|---|---|---|
| you | buggered | |
| he/she/it | buggered | |
| we | buggered | |
| you | buggered | |
| they | buggered |
| I | have | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | have | buggered | |
| he/she/it | has | buggered | |
| we | have | buggered | |
| you | have | buggered | |
| they | have | buggered |
| I | had | buggered | |
|---|---|---|---|
| you | had | buggered | |
| he/she/it | had | buggered | |
| we | had | buggered | |
| you | had | buggered | |
| they | had | buggered |