in the PONS Dictionary
I. noircir [nwaʀsiʀ] VB trans
3. noircir (dénigrer):
- noircir (situation)
-
- noircir (personne)
-
4. noircir (couvrir d'écriture):
- noircir (cahier, feuille)
-
II. noircir [nwaʀsiʀ] VB intr
- noircir ciel:
-
- noircir bois, couleur:
-
| je | noircis | |
|---|---|---|
| tu | noircis | |
| il/elle/on | noircit | |
| nous | noircissons | |
| vous | noircissez | |
| ils/elles | noircissent |
| je | noircissais | |
|---|---|---|
| tu | noircissais | |
| il/elle/on | noircissait | |
| nous | noircissions | |
| vous | noircissiez | |
| ils/elles | noircissaient |
| je | noircis | |
|---|---|---|
| tu | noircis | |
| il/elle/on | noircit | |
| nous | noircîmes | |
| vous | noircîtes | |
| ils/elles | noircirent |
| je | noircirai | |
|---|---|---|
| tu | noirciras | |
| il/elle/on | noircira | |
| nous | noircirons | |
| vous | noircirez | |
| ils/elles | noirciront |