How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?
Log in here.

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

Legal noticeData protectionPrivacy settings

in the PONS Dictionary

Ạnfall1 <‑[e]s, Anfälle> N m

1. Anfall:

Anfall (plötzliche Krankheitsattacke)
atak m
Anfall (Hustenanfall, epileptischer Anfall)
napad m
einen Schwächeanfall erleiden
nagle zasłabnąć
einen Ohnmachtsanfall bekommen
zemdleć

2. Anfall (Wutanfall):

Anfall
napad m
Anfall
atak m
einen Lachanfall kriegen inf
dostać napadu śmiechu
in einem Anfall von Zorn
w przypływie złości
einen Anfall bekommen [o. kriegen] fig inf
wpadać [perf wpaść] w furię
einen Anfall bekommen [o. kriegen] fig inf
dostawać [perf dostać] białej gorączki inf

Ạnfall2 <‑[e]s, no pl > N m

1. Anfall (das Entstehen):

Anfall
ilość f
Anfall
wielkość f
Anfall
nakład m
der Anfall an Arbeiten war gering/hoch
ilość f pracy była niewielka/duża

2. Anfall LAW:

Anfall
nabycie nt
Anfall
przypadnięcie nt
Anfall der Erbschaft/des Vermächtnisses
nabycie spadku/zapisu testamentowego