in the PONS Dictionary
Bụnd1 <‑[e]s, Bünde> [bʊnt, pl: ˈbʏndə] N m
1. Bund (Vereinigung, Verband):
5. Bund (Konföderation):
6. Bund REL:
Bụnd2 <‑[e]s, ‑e> [bʊnt, pl: ˈbʊndə] N n
BỤND <‑, no pl > [beːʔuːʔɛnˈdeː] N m
BUND ÖKOL Abk. von Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland
No example sentences available
Try using a different entry.