in the PONS Dictionary
Ẹrbe2 (Ẹrbin) <‑n, ‑n; ‑, ‑nen> [ˈɛrbə] N m (f) LAW
I. ẹrben [ˈɛrbən] VB trans
II. ẹrben [ˈɛrbən] VB intr (als Erbe fungieren)
-
- dziedziczyć [perf o‑]
Ẹrbin <‑, ‑nen> [ˈɛrbɪn] N f
Erbin → Erbe
Ẹrbe2 (Ẹrbin) <‑n, ‑n; ‑, ‑nen> [ˈɛrbə] N m (f) LAW
| ich | erbe | |
|---|---|---|
| du | erbst | |
| er/sie/es | erbt | |
| wir | erben | |
| ihr | erbt | |
| sie | erben |
| ich | erbte | |
|---|---|---|
| du | erbtest | |
| er/sie/es | erbte | |
| wir | erbten | |
| ihr | erbtet | |
| sie | erbten |
| ich | habe | geerbt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geerbt | |
| er/sie/es | hat | geerbt | |
| wir | haben | geerbt | |
| ihr | habt | geerbt | |
| sie | haben | geerbt |
| ich | hatte | geerbt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geerbt | |
| er/sie/es | hatte | geerbt | |
| wir | hatten | geerbt | |
| ihr | hattet | geerbt | |
| sie | hatten | geerbt |