in the PONS Dictionary
verste̱i̱nern* VB intr +sein
1. versteinern (zu Stein werden):
2. versteinern (starr werden):
-
- nieruchomieć [perf z‑]
-
- sztywnieć [perf ze‑]
| ich | versteinere | |
|---|---|---|
| du | versteinerst | |
| er/sie/es | versteinert | |
| wir | versteinern | |
| ihr | versteinert | |
| sie | versteinern |
| ich | versteinerte | |
|---|---|---|
| du | versteinertest | |
| er/sie/es | versteinerte | |
| wir | versteinerten | |
| ihr | versteinertet | |
| sie | versteinerten |
| ich | bin | versteinert | |
|---|---|---|---|
| du | bist | versteinert | |
| er/sie/es | ist | versteinert | |
| wir | sind | versteinert | |
| ihr | seid | versteinert | |
| sie | sind | versteinert |
| ich | war | versteinert | |
|---|---|---|---|
| du | warst | versteinert | |
| er/sie/es | war | versteinert | |
| wir | waren | versteinert | |
| ihr | wart | versteinert | |
| sie | waren | versteinert |