in the PONS Dictionary
erben [ˈɛrbən] VB trans a. fig (Vermögen)
- erben
- насле́довать (н)perf
- erben
- унасле́довать perf
Erbe <-n, -n> [ˈɛrbə] N m, Erbin N f
Erbin <-nen> [ˈɛrbɪn] N f
Erbin → Erbe
Erbe <-n, -n> [ˈɛrbə] N m, Erbin N f
| ich | erbe | |
|---|---|---|
| du | erbst | |
| er/sie/es | erbt | |
| wir | erben | |
| ihr | erbt | |
| sie | erben |
| ich | erbte | |
|---|---|---|
| du | erbtest | |
| er/sie/es | erbte | |
| wir | erbten | |
| ihr | erbtet | |
| sie | erbten |
| ich | habe | geerbt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geerbt | |
| er/sie/es | hat | geerbt | |
| wir | haben | geerbt | |
| ihr | habt | geerbt | |
| sie | haben | geerbt |
| ich | hatte | geerbt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geerbt | |
| er/sie/es | hatte | geerbt | |
| wir | hatten | geerbt | |
| ihr | hattet | geerbt | |
| sie | hatten | geerbt |