in the PONS Dictionary
Conōn <ōnis> m
2.
- Conon
- Mathematiker u. Astronom aus Samos, um 250 v. Chr., mit Archimedes befreundet
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Conōn |
| Genitive | Conōnis |
| Dative | Conōnī |
| Accusative | Conōnem |
| Ablative | Conōne |
No example sentences available
Try using a different entry.