in the PONS Dictionary
adiectiō <ōnis> f (adicio)
1.
- adiectio
-
2. (schriftl.)
- adiectio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiectiō | adiectiōnēs |
| Genitive | adiectiōnis | adiectiōnum |
| Dative | adiectiōnī | adiectiōnibus |
| Accusative | adiectiōnem | adiectiōnēs |
| Ablative | adiectiōne | adiectiōnibus |