in the PONS Dictionary
af-fīnis1 <e> (m. Dat; auch Gen)
1.
- affinis
-
2.
- affinis
-
3.
- affinis
-
affīnis2 <is> SUBST m u. f (affīnis¹) (Abl -e u. -i)
- affinis
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | affīnis | affīnēs |
| Genitive | affīnis | affīnum |
| Dative | affīnī | affīnibus |
| Accusative | affīnem | affīnēs |
| Ablative | affīne | affīnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.