in the PONS Dictionary
brevis <e>
1. (räuml.)
b. (in die Weite)
2. (zeitl.)
a.
b.
- brevis
-
3. (quant.)
a. METRIK
- brevis
-
b. (v. Ausdruck)
breve2 <vis> SUBST nt spätlat, brevis <is> m (brevis)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | breve | brevēs |
| Genitive | brevis | brevum |
| Dative | brevī | brevibus |
| Accusative | brevem | brevēs |
| Ablative | breve | brevibus |