in the PONS Dictionary
caussa
→ causa
causa, caussa <ae> f
1. (meist m. Gen obi.; auch m. Dat; selten m. ad o. Infin)
4.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
-
- persönliche Beziehungen, (Freundschafts-)Verhältnis (mit o. zu jmdm.: cum alqo)
causa, caussa <ae> f
1. (meist m. Gen obi.; auch m. Dat; selten m. ad o. Infin)
4.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
-
- persönliche Beziehungen, (Freundschafts-)Verhältnis (mit o. zu jmdm.: cum alqo)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | caussa | caussae |
| Genitive | caussae | caussārum |
| Dative | caussae | caussīs |
| Accusative | caussam | caussās |
| Ablative | caussā | caussīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | causa | causae |
| Genitive | causae | causārum |
| Dative | causae | causīs |
| Accusative | causam | causās |
| Ablative | causā | causīs |