How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

sus-tineō <tinēre, tinuī, tentum> (teneo)

1.

empor-, aufrecht halten, stützen; tragen [baculo artūs; onus; undam palmis schöpfen; se alis sich in der Schwebe halten; umeris bovem; vix arma kaum tragen können]

2. übtr

aushalten, ertragen [poenam über sich ergehen lassen; vim morbi; invidiam; dolorem; labores; periculum; vulnera]

3. (Geschäfte, Pflichten u. Ä.)

auf sich nehmen, übernehmen [causam publicam; honorem bekleiden; personam eine Rolle übernehmen o. spielen; munus in re publica; nomen consulis; quaestionem]

4. (m. Akk)

Widerstand leisten, widerstehen [impetum hostium; alcis potentiam; alcis preces; eos querentes ihren Klagen]

5. abs.

vires non sustinent übtr auch v. Sachen

6. übtr

aufrechterhalten, bewahren, behaupten [civitatis dignitatem; animos (den Mut) pugnantium]

8.

zurückhalten, hemmen, anhalten [equum incitatum; remos; agmen, signa m. dem Heer haltmachen; se a re sich einer Sache enthalten, etw unterlassen]

9.

hinhalten, verschieben, verzögern [extremum fati diem; rem in noctem; oppugnationem ad noctem]
Indikativ Präsens
sustinēō
sustinēs
sustinēt
sustinēmus
sustinētis
sustinēnt
Konjunktiv Präsens
sustinēam
sustinēās
sustinēat
sustinēāmus
sustinēātis
sustinēant
Indikativ Imperfekt
sustinēbam
sustinēbās
sustinēbat
sustinēbāmus
sustinēbātis
sustinēbant
Konjunktiv Imperfekt
sustinērem
sustinērēs
sustinēret
sustinērēmus
sustinērētis
sustinērent