in the PONS Dictionary
comminātiō <ōnis> f (comminor)
- comminatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | comminātiō | comminātiōnēs |
| Genitive | comminātiōnis | comminātiōnum |
| Dative | comminātiōnī | comminātiōnibus |
| Accusative | comminātiōnem | comminātiōnēs |
| Ablative | comminātiōne | comminātiōnibus |