in the PONS Dictionary
concentus <ūs> m (concino)
1.
- concentus
-
2.
- concentus
-
3. übtr
- concentus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | concentus | concentūs |
| Genitive | concentūs | concentuum |
| Dative | concentuī | concentibus |
| Accusative | concentum | concentūs |
| Ablative | concentū | concentibus |
No example sentences available
Try using a different entry.